معشوق تحقيقي و همنشين بى آزار و مونس بى نفاق بى شوب آلام ، فرحناك و شادان خواهد زيست و در ميان مردم از بابت حيوان وحشى متنفّر و گريزان خواهد شد . « رزقنا الله هذه المرتبة ، بحقّ النّبيّ و الائمّة » . و اثر المحبوب على ما سواه . و اختيار خواهد كرد محبوب حقيقى را كه محبّت الهى باشد و قرب به جناب او ، بر هر چه غير او است . و باشر أوامره و اجتنب نواهيه . و هر گاه به مرتبهء قرب رسيد و لذّت آن را ادراك كرد ، ديگر چه احتمال دارد كه سر از اطاعت او بپيچد و در امتثال اوامر و نواهى او ، انحراف جايز داند . بلكه از روى شوق و رغبت تمام ، امتثال جميع اوامر و اجتناب از جميع مناهى خواهد كرد ، اوامر خواه واجب باشد و خواه سنّت ، نواهى خواه حرام باشد و خواه مكروه ، عموم مستفاد است از جمع مضاف ، كه به اتّفاق اهل عربيّت ، جمع مضاف مفيد عموم است ، بلكه اعمّ از اين نيز مىتوان فهميد كه عموم توجّه باشد به جناب احديّت و عدم غفلت از او مطلقا ، و دوام ذكر و مراقبه كه از اواسط احوال سالك است ، عبارت از اين مرتبه است . و إذا استقام على بساط الانس بالمحبوب مع اداء أوامره و اجتناب نواهيه ، وصل إلى روح المناجاة . و هر گاه متمكَّن شد عارف ، بر بساط انس با محبوب حقيقى ، و اوامر و نواهى او را به عمل آورد ، رسيده است به كيفيّت مناجات الهى ، و لذّت مناجات او را ادراك كرده است و رسيده است به مرتبه‌اى كه ترك عبادت از براى او ، از قبيل جدا شدن ماهى است از آب . و از اين كلام مستفاد شد كه كسالت و كاهلى در عبادت ، دليل دورى است از جناب احديّت ، و ميل و رغبت به آن ، دليل قرب و علامت توجّه . چنان كه از حضرت ختمى پناه ( عليه و آله صلوات الله ) مروى است